Ekiden Brussel

Heeeeeeeey piepklein Detleffje,
lap weeral te laat deze week… Een heel druk weekend gehad en de blog niet kunnen voorbereiden. Kletsen op de poep!

Er zijn de afgelopen week een paar toffe dingen gebeurd die ik graag wil vertellen. Ten eerste is de verjaardagscadeau voor je T_EK aangekomen. Voor jou kon ik nog een fles drank kopen of iets anders onnozel, maar voor een fiets is dat wat moeilijker.
Ik zal er niet teveel doekjes om winden: EEN DROPPER! Hopsa! Daar was je zelf al lang over bezig, dus ik ben blij dat het er eindelijk van is gekomen om er eentje te bestellen en te installeren.

Vorige maand was ik al eens gaan informeren bij je goede vriend de kotsermans, maar ik kreeg daar een beetje een rare uitleg en ook het prijskaartje was niet min. Uiteraard had ik op voorhand mijn huiswerk gedaan en dat online opgezocht. Als uwe vriend het ging regelen was het ongeveer dubbel zo duur als wanneer ik het zelf zou installeren.
Op het eerste zicht leek dat niet super moeilijk om te installeren en daarenboven had ik een soort veiligheidsnet. Moest het toch niet lukken kon ik hem altijd meenemen naar school en het samen met de lesgever bekijken.

Ik had eerst opgezocht welk materiaal ik nodig had. Dat viel nog redelijk mee: een tang om kabels mee door te knippen, wat vet om te gebruiken bij carbonnen kaders, een magneet om de interne bekabeling door te leiden en endcaps (ik weet niet goed hoe je dat in het Nederlands zegt, maar dat klem je eigenlijk op het einde van je kabel zodat die niet ontrafelt.). En daarnaast natuurlijk de fameuze dropper. Het prijskaartje van zo een dropper kan gaan tot 800 euro, dus het was een beetje zoeken naar een betaalbare optie. Ik was daar al een tijdje naar aan het zoeken en plots viel mijn oog op een model dat goed geprijsd was en goede recensies kreeg. Niet twijfelen, bestellen!

Toen alles toe kwam, heb ik me heel hard moeten inhouden om er niet meteen aan te beginnen… Dat was misschien nog het moeilijkste 🙂 Maar ik wilde er op mijn gemakje aan werken, dus heb ik gewacht tot de kinderen in hun bedje lagen en ik tijd had. Toen ik er ’s avonds aan begon had ik gehoopt het ineens te kunnen afwerken. Dat is helaas niet gelukt. AMAI ik heb daarmee liggen prullen…. Het moeilijkste was die kabel door uw kader krijgen. Ik had zo een magneetje gekocht om de kabel te begeleiden maar in realiteit is dat toch nog net iets moeilijker dan op YouTube. Vooral omdat dat magneetje maar nét sterk genoeg is om die kabel effectief te begeleiden. Het minste dat daar iets van spanning op komt lost dat. Dus om de bocht te maken van uw schuine buis naar uw zadelbuis was dat echt een GEKLOOT!!!

Na al dat geprul was mijn vaatje geduld en energie leeg. De volgende dag heb ik het verder afgemaakt en heb ik de hendel gemonteerd en de kabels verkort en bevestigd. Ik was wel een beetje fier op mezelf toen het klaar was. Ik ben er ineens mee tot bij jou gereden om het te laten zien. Hopelijk ben je even enthousiast als ik! Dat was het enige wat eigenlijk echt ontbrak op je fiets. Tijdens afdalingen is het erg aangenaam dat je je zadel met een druk op de knop kan laten zakken. Zo kan je je gewicht perfect verdelen over de fiets en gecontroleerd afdalen.
Als ik denk aan hoe wij soms op onze fiets zaten in de Ardennen… Alletwee zoals een idioot achter dat zadel gaan hangen, dan met ons broek blijven hangen als we terug op het zadel wilden gaan zitten of omvielen omdat we er niet terug over geraakten… hahaha dat is nu gelukkig verleden tijd. Wat niet wil zeggen dat ik niet meer als een idioot op een fiets zit of niet meer ga omvallen 😉 Uw T_EK is echt een topfiets en ik hoop er nog vele mooie momenten mee te beleven, met jou in m’n gedachten.

Het was deze week precies een beetje Sinterklaas want ook mijn nieuwe loopschoenen zijn toegekomen. Die vorige waren eigenlijk al een tijdje versleten en die hadden hun kilometers al meer dan gedaan. Ja Detje, bij Garmin kan je dat allemaal instellen en raadplegen in de app 😉 Ik heb ze gebruikt tot de zool loskwam. Dat was een duidelijk signaal dat ze vervangen moesten worden. Ik koop eigenlijk altijd hetzelfde model maar dan de nieuwe versie. En deze keer had ik geluk: ze hadden mijn maat nog en ik kreeg 40 euro korting. Er was wel een klein nadeel: ze zijn vrij lelijk. Waarschijnlijk wilde niemand die kleur en kreeg ik daarom korting. Maar de kleur van mijn schoenen is oprecht het minste van mijn zorgen. Als ik hetzelfde product krijg voor 40 euro minder, ben ik heel gelukkig! Zelfs al is het product oranje haha.

Zaterdag heb ik ze meteen kunnen inwijden tijdens de Ekiden in Brussel. Dat is een estafette marathon waarbij je loopt in een team van zes. De afstanden zijn zo opgedeeld: 5km – 10km – 5km – 10km – 5km – 7.2km. Ik had op het werk een aantal collega’s enthousiast genoeg gekregen om mee te doen. We hadden zelfs een treffende groepsnaam gekozen: Helen’s Angels (onze baas heet Helen). Een van mijn collega’s is nogal creatief met fotobewerking en had zelfs een affiche gemaakt 🙂

Ik heb de afsluitende 7km gelopen. De eerste 5km had ik goede benen, maar daarna heb ik toch wel een beetje afgezien. Het was ook een heel heuvelachtig parcours. Veel klimmen. Op de fiets vind ik dat nog wel lachen, maar al lopend niet echt. Ik moet altijd denken aan onze trailruns als ik bergop moet lopen. Als het vlak was kon ik nog wel volgen en liepen we ongeveer hetzelfde tempo, maar van zodra het bergop begon te gaan liep jij rustig tegen hetzelfde tempo verder en begon bij mij het verval.
Vrijdag was ik gaan fietsen met mijn schoonbroer (daar vertel ik je volgende keer alles over!) dus de beentjes waren niet helemaal fris zaterdag. Die laatste 2km voelde ik de vermoeidheid in m’n benen serieus doorwegen. Ik heb zelfs een paar keer gedacht dat ik ging moeten stappen… Maar gelukkig kon ik op jouw steun rekenen en heb ik met mezelf het mentale spelletje gespeeld dat wij altijd speelden als één van de twee niet kon volgen. Een combinatie van elkaar uitschijten en opfokken. Haha ik hoor ons nog bezig… De mensen die ons toen bezig hoorden zullen ook wat gedacht hebben. Maar het heeft wel geholpen want ik heb niet gestapt en ben flink tot aan de finishlijn gelopen.

Zo dat was een hele boterham! Ik zei al dat het een druk weekend was eeeee… En dan heb ik nog niet verteld over mijn mountainbike uitstapje. Dat zal ik volgende keer vertellen. Beloofd!

Hou je goed amigo!