TeamBangBus Ravels

Heeeeeeeeeey piepklein Detleffje,
Dit jaar is het de eerste keer dat ik mijn verjaardagswensen moet overdragen via de blog. Jammer dat ik je niet even kan bellen of kan langskomen om er samen ene te drinken.

Ik weet niet goed hoe het komt, maar er zijn een paar verjaardagen die ik altijd heb kunnen onthouden. Die van jou is daar eentje van. Waarschijnlijk heb ik die ergens geregistreerd in mijn geheugen, voor ik ben begonnen met bier te drinken tijdens elke gelegenheid. Voor de meeste andere verjaardagen heb ik een herinnering nodig van Facebook. Anders zou ik ze vergeten.

Eerlijk gezegd wist ik niet goed wat ik moest doen met je verjaardag… Het was ongetwijfeld voor heel veel mensen een moment waarop ze stilstonden bij het feit dat je er niet meer bent. Een droevig moment van groot gemis. Dat was het voor mij alleszins. Ik heb getwijfeld om langs te gaan bij je graf maar daar was het waarschijnlijk redelijk druk. Ik zal in de loop van de week even komen als het wat rustiger is.

Zonder bewust af te spreken ter ere van je verjaardag, ben ik toch samen met de Ciers op de fiets beland. En dan nog wel in Ravels. Het parcours waar je zo graag reed. Dat wil toch zeggen dat het ergens de bedoeling moet zijn geweest dat TeamBangBus een verjaardagsritje ging maken voor jou? Of klink ik nu als een hippie?

Anyhooops, de Ciers was net zijn fiets terug gaan ophalen. Die moest binnen omdat er iets kraakte als hij kracht zette tijdens het trappen. Nee Detje, het was niet de Ciers zelf 😉 Ik vermoed dat het iets in de trapas is. Spoiler alert: het is nog altijd niet opgelost.
Tijdens ons weekendje Ardennen was dat probleem naar boven gekomen. Het was een nieuwe fiets dus hij kon die best zo snel mogelijk terug binnen doen zodat ze dat op punt konden zetten. Zondag was de enige dag waarop we konden gaan fietsen. Het moest vroeg want tegen tien uur werd ik terug thuis verwacht.
Tegenwoordig is het eerder TeamVerantwoordelijkeGezinswagen dan TeamBangBus… En ik kan geen dutje meer doen want ik ben de chauffeur. Verdoeme e 😉 Ik ben de Ciers om half acht gaan oppikken met de auto en het fietsrek. Snel zijn fiets erop gezet en rrrrrits we waren vertrokken richting Ravels.

Onderweg naar daar werden we twee keer voorbij gestoken door auto’s met een paar BMX-en op hun fietstrek. Het parcours in Ravels ligt vlak naast een BMX piste. Onderweg dachten we: “Stel u voor dat dat is afgesloten vandaag voor die BMX-en? Net zoals vorige week in Houffalize met die onnozele jagers???!!!!!”. Toen we de straat indraaiden waar we normaal gezien parkeren was die effectief afgesloten… We zagen het al gebeuren dat we konden terugdraaien. Er was dus effectief een BMX wedstrijd, maar gelukkig was dat enkel op de BMX piste en konden wij wel het mountainbike parcours rijden zonder problemen. We moesten enkel aan de andere kant parkeren.

Het was heel mooi weer. Zo op het randje van al dan niet een trui aandoen, maar ik ben wel vertrokken met een trui aan. Na de eerste ronde heb ik die uitgeschoten. Mensenlief de benen zaten niet top… Te enthousiast gestart recht vanuit de auto en na één rondje was het vet precies al van de soep. Je moet daar ook echt heel de tijd trappen op dat parcours.. Jeezs! De Ciers volgde goed op z’n nieuw scheurijzer, maar ik hoorde toch regelmatig een boertje ontsnappen waarvan de vogels in heel groot Antwerpen opschrokken en wegvlogen. Dat prachtige geluidsspektakel werd vergezeld van de profetische woorden: “Shit gast, ik denk dak moet spauwe”.

Aangezien ik niet stond te springen om ondergekotst te worden, zei ik: “Geen probleem, amigo. We zullen een beetje kalmer fietsen. Ik voel het ook al in m’n benen.” Dat vond de Ciers het ideale moment om over te nemen en zo hard door te rijden dat m’n tong bijna tussen m’n ketting hing. Zijn uitspatting heeft ongeveer drie minuten geduurd en eindigde met een herhaling van eerder vermeld geluidsspektakel.

“Waarom rijde gij na ineens zo hard door? Ik kon bijna ni volgen…”
-“Ik moest a der toch is afrijden”
“Spast!”

Ik had hem wel twee keer bij z’n fluit zenne. De eerste keer ben ik die drop-line ingereden en vermeldde ik terloops: “Ah seg der is hier een dropke e”. Ik wilde er niet teveel commotie rond maken want ik ging er vanuit dat dat met zijn nieuwe fiets wel ging lukken. De kleine deugeniet had uiteraard wel door dat dat die grotere drop was. Dus hij heeft toch eerst twee keer moeten aanrijden om het eens te bezien. MAAAAAAR, klein applausje want hij heeft het wel gedaan. De tweede keer ben ik dat stukje ingereden waar vorig jaar die jonge gastjes aan het trainen waren. Dat is een klein stukje omhoog en dan terug naar beneden over wat stenen. Dus ik zeg dat hij moest volgen omdat dat een leuk stukje is. Lap weer mislukt. Hier stopte hij ook boven 🙂 Na zijn overwinning op die grote drop, wilde hij hier geen risico nemen. Maak je geen zorgen, volgende keer zal ik proberen hem het te laten doen onder lichte dwang!

Na twee rondjes was het al tijd om terug huiswaarts te keren. Het was mooi weer, er is niet overgegeven, de Ciers heeft voor het eerst die grote drop genomen en uwe T_EK was buiten voor een verjaardagsritje. Ik moet zeggen dat, ondanks dat de opzet een beetje halfslachtig en last minute was, het wel een leuk uitje was. Ah dat was ik nog bijna vergeten: ze hebben weer wat geknutseld aan het parcours en ze hebben er nog een kleiner dropje ingestoken. Wel een leuke toevoeging! Dat stukje leent zich daar echt prima toe.

Deze week komt hopelijk de verjaardagskado toe voor je T_EK. Ja die krijgt dat nu 🙂 Als het goed is kan ik je daar volgende week alles over vertellen.

Hou je goed daarboven, oude sok! En niet teveel drinken, want dan kan je niet goed fietsen! Er heeft ooit een heel slim kindje je dat al eens verteld 🙂