Samenraapsel Whatsapp-groep

Heeeeey piepklein Detleffje,
bij TeamBangBus hoorde uiteraard ook een WhatsApp-groepje, zoals dat tegenwoordig gaat. Ik ben eens door die berichten en media gegaan en heb nog wel wat leuke dingen gevonden. Uiteraard was 90% van wat er in die groep gezegd werd niet geschikt voor publicatie. Dat heb ik eruit moeten filteren. Ik moet zeggen dat ik wel nog hard heb gelachen tijdens het filteren.

Zoals dat bij alle WhatsApp-groepjes gaat, was het groepje ook bij TeamBangBus vooral een platform voor het delen van vettige filmpjes, elkaar wat te schofferen en in zeer uitzonderlijke gevallen ook om effectief iets nuttig te zeggen of af te spreken om te gaan fietsen.

Een van de eerste dingen die ik vond in het groepje was een foto van de Ciers zijn oranje Decathlon fiets. Daar hebben we ons toch kostelijk mee geamuseerd… Het was op zich al een monsterlijk lelijke fiets en naast de misselijkmakende esthetiek, was er ook altijd wel iets mis mee. De as zat los, de remmen werkten niet, … En als hij van versnelling wisselde, hoorde je alles kraken tot aan de zee. Maar ondanks alles stond hij wel altijd klaar om mee te gaan, en als we eerlijk zijn, waren we elke keer opnieuw verbaasd dat hij zo vlot kon volgen op dat oranje krel.

Maar helaas voor de Ciers, was zijn fiets niet opgewassen tegen de monsterlijke wattages die hij kon trappen. Op een gegeven moment kregen we volgend filmpje toegestuurd in het groepje. Het deuntje heb ik erbij gezet om het wat op te vrolijken.

Mijnheer had zijn ketting in twee getrapt.
Op zich is dat niet echt een spraakmakende gebeurtenis. Vooral wat daarop volgde, vind ik het delen waard: Nog voor ik de Ciers zijn berichtje zelfs had gezien, was jij al in de bangbus gesprongen om hem te gaan oppikken. Je was een echte vriend en je stond altijd klaar als er iets was. Zelfs als de ene of de andere pipo zijn ketting had gebroken ergens in het hol van Pluto.

Ik heb ook nog wat foto’s en filmpjes gevonden van in bois des rêves. Volgens mij zijn we daar nooit met drie samen naartoe geweest… Dus het zijn samenraapsels van een paar verschillende uitstapjes.
De eerste keer zijn we naar bois des rêves gegaan ter voorbereiding van de Epic200 en de Grand Raid. Ondanks dat de conditie wel ok was, en het fietsen hier in de buurt redelijk vlot ging, moesten we toch ook eens oefenen op klimmen en afdalen. Ik was met mijn schoonbroer al een aantal keer in bois des rêves geweest. Daar ligt een super leuk mountainbike parcours waar je na een redelijk korte klim, uit een stuk of acht lijnen kan kiezen om naar beneden te vlammen. Het leek ons logisch om eens naar daar te trekken om onze skills wat aan te scherpen. Dit was voor jou de eerste keer dat je echt “bergaf” ging rijden. We zijn toen rustig begonnen met een aantal makkelijke afdalingen die we redelijk snel konden pakken, om daarna ook de iets technischere afdalingen te doen met kortere bochten, drops en steilere stukken. Daar merkten we wel op dat we beide onze eigen voorkeur hadden in het mountainbiken. Voor een leek is fietsen fietsen. Met wat geluk kennen ze het verschil tussen koersen op de baan en mountainbiken. Maar eens je begint te mountainbiken, kom je al snel in aanraking met verschillende disciplines binnen het mountainbiken zelf. Jij was gek op toeren zoals in Kalmthout en Ravels. Redelijke vlakke singletracks waar je lekker kon doortrappen en snelheid maken. Laat ons het het klassieke crosscountry mountainbiken noemen. Mijn voorkeur neigt meer naar trail/enduro rijden, waarbij je eerst (soms vrij pikant) moet klimmen en dan kan afdalen en de zwaartekracht zijn werk kan laten doen. Omdat deze afdalingen soms technisch kunnen zijn, en dus ook wat trager, vond jij dit niet zo heel leuk. Want ja, je was niet voor niets Detje Raketje…

Ik ben achteraf nog een paar keer met de Ciers in bois des rêves geweest. Dat was ook leuk, want ook voor hem was dat de eerste keer om een echt af te dalen. Je kon toen niet mee om weet ik veel welke onnozele reden, maar we hebben je quasi in real time op de hoogte gehouden van de gebeurtenissen. Vooral om je te ambeteren en jaloers te maken uiteraard. Het meest spraakmakende dat er toen gebeurd is, is dat ik overkop ben gegaan met de Ciers zijn fiets. Hij had tegen dan wel dat Decathlon monster weggedaan en een Trek gekocht. AMAAAAAI en toen waren jullie gelukkig… Twee man met een Trek, terwijl ik op een Cannondale aan het wachten was. Er werd zelfs lachend gedreigd mij uit het clubje te zetten omdat ik geen Trek had. Haha stel spasten!

Als we met drie hier in de buurt gingen fietsen kregen de Ciers en ik vaak naar ons voeten omdat we meestal nogal nipt op tijd kwamen. Jij was altijd een kwartier op voorhand al op de afspraak. Wij meestal een kwartier te laat. En dan kregen we onnozele foto’s toegestuurd waarop te zien was dat je stond te wachten, en een subtiele hint dat wij te laat waren.

Dat waren nog niet de raarste foto’s die we kregen. Wij kregen soms ’s avonds laat nogal stalkerige foto’s. Jij wist duidelijk ons huis wonen haha.

Het was leuk om nog eens door al die berichten te gaan. Jammer dat er geen nieuwe meer bijkomen, maar via deze blog blijf je toch een beetje op de hoogte van wat we allemaal uitsteken. Om af te sluiten nog een afbeelding die de sfeer van TeamBangBus mooi samenvat.

Hou je goed, amigo! Tot de volgende!