Sportieve plannen deel 2: Epic 200

Heeeeeeeeeey piepklein Detleffje!
Er waren naast de marathon uiteraard nog een paar wilde plannen waar we mee in ons hoofd zaten. Één daarvan was de 100km variant van de Epic 200 in Maredsous.

Nadat we samen al aardig wat kilometers hadden afgelegd op onze mountainbike, vonden we de tijd rijp om eens een echte uitdaging aan te gaan. Die uitdaging hadden we gevonden in de Epic 200 in Maredsous.

Er waren vorig jaar (2021) drie varianten van de Epic 200: 50km, 100km en 200km. De mannen die meededen aan de 200km werden door ons al snel als idioten bestempeld. Wij hadden ons (uiteraard) ingeschreven voor de 50km.
Aangezien het event in Maredsous te doen was, moesten we weer vroeg uit de veren om daar op tijd te zijn. Wij begonnen in de derde wave, na de mannen van de 200km en de 100km.
Naar goede gewoonte stond de bangbus voor dag en dauw bij mij voor de deur en trokken we richting Ardennen. Onderweg, ook naar vaste gewoonte, een worstenbroodje met mayonnaise en daarna een pitstop zodat je een bruine trui kon gaan breien.

Nadat we waren aangekomen, zijn we onze startnummers gaan afhalen en daarna konden we ons beginnen klaarmaken voor onze onderneming.

Nu ik eraan terug denk hebben wij als we iets gingen doen wel altijd heel veel geluk gehad met het weer. En ook nu waren de weergoden ons gunstig gezind.

We zijn gestart in de abdij van Maredsous, om daarna via een stukje baan de bossen in te duiken. Tijdens de eerste kilometers waren we uiteraard weer een beetje overmoedig en begonnen we tegen een hoog tempo mensen voorbij te steken. Bij iedereen die we voorbij staken gaven we het nodige commentaar: “Amai da rijdt dan op ne velo van 6000euro”, “Och zie dieje loser, dieje kan al nimmeer”… Daar zijn we mee gestopt toen wij werden ingehaald door mannen van de startwave na ons. Amai weet je nog dat die ons voorbij VLOGEN, precies of we stonden stil? Daar zaten toch een paar beesten tussen zenne…
Er moest bij momenten stevig geklommen worden. Dat kan ook moeilijk anders want we hebben in totaal iets van een 1000hm gedaan die dag. Ondanks dat jij lichter was dan ik, en fysiek minstens even sterk, kon ik je toch altijd kloten tijdens het klimmen. Je begon al bij de eerste hoogtemeter te puffen en te zagen… Dat vond ik heerlijk! Ik gooide met plezier wat olie op het vuur in de vorm van beledigingen en de gekende “GENIETEN!!”.
Op een gegeven moment waren we aan het afdalen en plots leek het parcours te stoppen… Het was voor ons niet erg duidelijk waar we naartoe moesten. Het leek alsof we door een draaipoortje moesten, maar we zagen niet goed hoe we dat moesten doen met onze fietsen.

We stonden daar een beetje te klungelen, toen er plots achter ons een groep zotten kwam aangevlogen, die begonnen te roepen dat we opzij moesten. Toen zij aan dat poortje kwamen sprongen ze van hun fiets, gooiden hem elegant over hun schouder en liepen door het poortje. “Aaaah ok da’s de bedoeling, hahaha”. We hebben dat dan iets minder elegant nagedaan.
Toen we ongeveer halfweg waren, was er een bevoorrading. We hadden gekozen om hier even halt te houden, rustig iets te eten en te drinken, wat op adem te komen en dan verder te rijden. Op zich was dat wel inorde. Alleen waren ze nogal creatief geweest met de labels op de jerrycans van het drinken. Er stonden twee jerrycans en op beide hing een label “WATER”. Ik had mijn drinkbus gevuld, en aangezien het redelijk warm was, daarna uitgegoten over mijn hoofd en rug. Daarna heb ik ze dan opnieuw gevuld en in mijn houder gestoken. Maar toen we daar nog even iets stonden te eten merkte ik plots dat ik naar frisdrank rook… Het leek wel alsof ik frisdrank over mijn hoofd had gegoten. Dus ik ga terug naar die bevoorradingsstand en ik vraag:
“Er zit toch water in die bussen e?”
– “Ja in de die wel, in die andere zit sportdrank.”
“Maar er hangt op beide een sticker met in het groot “WATER” op?”
– “Inderdaad, we hadden geen sticker van “SPORTDRANK”.”
ECHT WAAR!!! STEL ACHTERLIJKEN! Ik had dus een bidon sportdrank over mijn hoofd gegoten. Lekker plakkerig om verder te rijden. Dat heb ik nog lang mogen horen, want dat vond je wel heel grappig.

Het tweede deel van het parcours was best nog wel pittig. Na 3,5uur zijn we eindelijk over de meet gereden en hebben we ons tegoed gedaan aan 20 rijstpapjes, 20 cola’s en alle andere dingen die we konden vinden in dat kraampje. We waren echt wel leeg toen we aankwamen. Een steile klim net voor de finish had ervoor gezorgd dat ons vaatje helemaal leeg was. Uiteraard moest jij 5 meter voor de finish nog even sprinten om toch als eerste over de meet te gaan. Spast!

Het was echt een leuke dag waar we alletwee van genoten hebben. We hebben goed gelachen, samen afgezien en genoten van de mooie omgeving. Toen we terug in de bangbus zaten richting Antwerpen, begonnen we zelfs al plannen te smeden om de volgende keer mee te doen aan de 100km variant. Eerlijk gezegd, was vooral jij daar over bezig. Ik vraag me nog steeds af of dat wel een verstandig idee is… Maar goed, ik zeg niet vaak nee tegen een uitdaging en dat zal ik ook deze keer niet doen. Dus sportieve uitdaging deel 2: 26/05/2023 (die datum is volgens mij niet 100% definitief, maar veel zal dat niet meer schuiven denk ik) zal ik met jouw T_EK meedoen aan de 100km van de EPIC200 in Maredsous. Ik vrees wel dat ik er niet zal komen met een beetje te gaan fietsen als het mij uitkomt, dus net zoals voor de marathon zal ik hier deftig voor moeten beginnen trainen. Liefst had ik me hier samen met jou op voorbereid… Jammer genoeg gaat dat niet meer. Ik denk toch nog elke keer aan je als ik ga sporten. Hopelijk kan ik jou een beetje trots maken door daar een goede prestatie neer te zetten, dus ik zal mijn uiterste best doen!

Bueno, hou je goed makker!