Trailcenter d’Ambleve

Heeeeey piepklein Detleffje,
Ik had nog wat verlof open staan en ik heb besloten om dat deels te spenderen aan fietsuitstapjes. Jammer dat je daar niet meer kan bij zijn!

Na wat YouTube kijken, had ik ontdekt dat er in de Ardennen een paar trailcenters zijn opgericht. Die trails bestonden al langer, maar nu zijn ze officieel erkend. Dat betekent dat er pijlen hangen om de weg te wijzen en dat voetgangers normaal gezien die paden mijden. Ook zijn er dan bordjes om te waarschuwen als er paden kruisen of als er gevaarlijke hindernissen zijn zoals een drop, jump, een heel steil stuk, … Je kan het eigenlijk een beetje vergelijken met een skigebied. Je fietst langs een verbindingsstuk naar boven en daar kan je dan kiezen uit een aantal afdalingen.
Normaal gezien ging mijn schoonbroer mee maar die had last minute afgehaakt omdat hij ziek was. Ik geloof maandstonden of zoiets… Ondanks dat ik geen gezelschap had, heb ik toch besloten om wel te gaan.
Zondagmiddag ben ik vertrokken richting Ardennen, meer bepaald richting Trailcenter d’Ambleve! Amai maar nu zie ik pas hoe gemakkelijk de bangbus was… Onze auto zat gewoon stampvol met gerief. Die tent en dan alle bazaar die ik wilde meenemen.

Gelukkig moest ik de fietsen er niet ook nog bijsteken. Dat had niet meer gelukt denk ik. Chanceke dat ik de Ciers zijn fietsrek heb. Vorige week heb ik een trekhaak op de auto laten zetten, dus dat is ook eindelijk inorde gekomen. Ik heb wel serieus liggen kloten met die fietsen erop te krijgen… Ik had die van u tegen de auto gezet en dan die Rocky erachter. Maar dan zaten die houders niet juist en zat uw zadel in de weg… Die fietsen er terug af… Allez lang verhaal kort: ik ben er een uur mee bezig geweest. FML.

Ik had een staanplaats gehuurd bij Camping Dieupart. En ik heb een plaats gekregen die me op het lijf geschreven is: de 69! Daar hadden we allicht meerdere vettige mopjes over gemaakt…

Onze tent is voor zes personen en daardoor heb ik wel wat werk gehad om die helemaal alleen op te zetten, maar na veel gevloek is het toch eindelijk gelukt. Ik had ook hulp kunnen vragen aan den Hollander naast mij, maarja je snapt wel dat ik dat niet heb gedaan e!!
Mijn tent stond vlak naast de Ambleve. Leuk plaatsje die 69.
Ik ga je nog gelijk moeten geven over dat kamperen en campings. Ik begin echt wel enthousiast te worden. Je zit echt in de natuur en dat vind ik erg leuk na een hele week binnen achter een scherm te zitten.

Toen alles was opgesteld heb ik uw T_EK genomen en ben ik een rondje gaan verkennen. Er zijn hier een aantal afdalingen, gaande van groen en blauw tot rood en zwart. Omdat ik de eerste dag ongeveer twee uur wilde fietsen, heb ik gekozen om een groene en een blauwe lijn te doen.
Eerst heb ik 4km moeten klimmen (230hm) om tot het begin van die trails te geraken. Dat was al vrij stevig.
Als we samen gingen fietsen riep ik altijd heel luid: “GENIETEN!!” als we moesten klimmen. Ik wist dat ik je daarmee kon opfokken, zeker als je de top van de klim niet kon zien. Maar hier is dat niet in me opgekomen. Echt een beetje afzien. Maar goed, eens boven was het wel de moeite! Ik heb eerst een blauwe lijn gereden: Led Riveu. Die afdaling was ongeveer 2km lang en dat was de mooiste afdaling die ik al heb gedaan. Ik heb onderweg heel veel gedacht: “Dit had Detje echt zalig gevonden”. Snelle stukken en lekker veel flow! Echt de moeite!! Daarna heb ik een verbinding gemaakt met een groene afdaling: El Semme, om terug richting de camping te kunnen rijden. Die was iets minder leuk maar nog altijd wel plezant.

Normaal gingen we na onze fratsen altijd samen minstens één pintje drinken. Ik heb er nu dan maar ééntje voor u en ééntje voor mij gedronken.

Dag twee heb ik de Rocky van stal gehaald. Bergop is dat iets minder aangenaam, maar bergaf is dat wel echt een machine hoor! Ik heb eerst een zwarte afdaling gedaan: Le Golden. Dat was afzien! Zwart is wel echt zwart daar! Rotsen, steil, … Echt de moeite! En daarna heb ik nog een rode afdaling gedaan: Hé des Graviers. Om dan daarna langs die groene terug naar de camping te fietsen. En dan ben ik met mijn witte sokken en mijn Jezus sandalen lekker in mijn stoel gaan zitten! Na vier uur op de fiets had ik dat wel verdiend!

De derde, en laatste, dag heb ik terug uwe T_EK gepakt en heb ik nog twee blauwe afdalingen gedaan. Die waren echt suuuper leuk! En het feit dat het met uwe T_EK was, maakte het nog net iets leuker. Dat is echt wel een leuk fietsje! Je hebt er iets meer werk op als het wat ruiger wordt, maar daar word je sterk van. Ik denk wel dat ik een paar dingen ga aanpassen om hem iets meer capabel te maken voor ook de ruigere stukken. Die dropper (dat heb ik nu omzeild door je zadel naar beneden te zetten als ik boven was), iets bredere banden (trouwens waarom heb je je banden nooit tubeless gemaakt??? dat is al een wereld van verschil naar grip toe) en betere remmen.

Zo helemaal alleen er tussenuit voor een paar dagen was wel een beetje raar. Ik denk niet dat ik dat ooit al eens had gedaan… Ondanks dat ik heb genoten van de rust, de natuur en de mooie trails, waren er toch ook momenten van gemis, want onder andere omstandigheden hadden we daar waarschijnlijk samen gezeten.

Bon, ik zal je nog een beetje jaloers maken met wat fotootjes hieronder.

Hou je goed, makker!