Grand Raid 27/03/2022

Heeeeey piepklein Detleffje,
ik vind het zo jammer dat ik dat nooit meer kan roepen als je me belt!
Dit weekend was het de Grand Raid. Vorig jaar zaten we daar nog samen af te zien… Om half zes hier vertrekken (allez iets later want je moest altijd wel even wachten omdat ik iets niet vond) en dan met de Bangbus naar La Roche. Onderweg nog minstens een keer stoppen omdat je moest gaan kakken en wat later een worstenbroodje met mayonnaise. Een lekker voedzaam ontbijtje voor Detleff Ceulemans.
Tegen dat we daar dan eindelijk waren, waren we verdoeme nog een kwartier te laat! Ondanks dat we zo vroeg waren vertrokken…
Maar dat lieten we niet aan ons hartje komen, gewoon de kayak in en gas geven!! Eens we uit de kayak kwamen duurde het niet lang voor we de eerste duo’s begonnen in te halen. Wat voor ons niet verbazend was, want dat waren toch allemaal losers die niet met ne velo konden rijden. Toen het bergop begon te gaan hadden we al heel wat minder praat. Ondanks dat je fysiek beter was dan ik, had je het toch altijd moeilijk als je de top van de klim niet zag. Dit was natuurlijk ideaal voor mij om je wat mee op te fokken. Tegen het einde van de eerste MTB ronde ben ik daarmee gestopt omdat ik schrik had dat je echt ging stoppen… Jeeeezs wat was je aan het ZAGEN! Maar opgeven hebben we niet gedaan! Ondanks dat we alletwee kapot waren, hebben we het toch uitgedaan en zijn we nog zeventigste geworden van de negentig deelnemers. Als we op tijd waren geweest voor de start, hadden we daar zelfs nog wat plaatsen kunnen afsnoepen.
Ik weet niet of ik je dat ooit heb verteld, maar tijdens de laatste bikerun wilde jij perse lopen en niet meer fietsen. Ik heb daar toen mee ingestemd en gezegd dat je dat wel een paar pinten ging kosten. Eerlijk gezegd had ik totaal geen zin meer om te lopen, en was ik heel blij met jouw voorstel. En ik heb er nog een pintje voor gekregen ook!
Dit jaar is het anders gelopen. Ondanks dat de looptrainingen goed waren gegaan, sukkelde ik de laatste twee weken met m’n luchtwegen. Daar zou je me weer vrolijk mee hebben uitgelachen, want uiteraard was ik dan de zwakkeling. Fietstrainingen zijn er quasi niet geweest. Sinds jij er niet meer bent, ben ik de drive voor het mountainbiken een beetje verloren. Ik doe het nog wel graag maar er is niemand met wie ik zo op dezelfde golflengte zit als met jou. Daardoor heb ik veel minder gefietst in de voorbereiding.
In tegenstelling tot vorig jaar, was ik dit jaar wel op tijd en deed ik mee met m’n schoonbroer. Ik voelde al van in het begin dat het een zware ging worden omdat mijn luchtwegen niet 100% waren. Maar ik wilde er toch het beste van maken om de herinneringen die we er samen hebben gemaakt eer aan te doen.
Tijdens het fietsen heb ik heel veel aan je gedacht! Ik herinnerde me de klimmetjes waar we samen hadden afgezien en de afdalingen waar je zo fier op was dat je ze volledig had kunnen doen zonder vallen of afstappen. Je was er voor mij bij in gedachten en ik heb het parcours gereden op jouw fiets, jouw “T_EK”. Ik heb m’n best gedaan om hem zo hard mogelijk te laten vliegen als ik kon. Maar godverdoeme het was toch veel leuker als we ieder op onze eigen fiets samen naar beneden konden knallen en elkaar wat konden opjutten!
Het lopen daarna was zwaar en we hebben beslist om na het lopen te stoppen…
Dus waar ik graag een mooie prestatie had neergezet voor jou, heb ik nu moeten opgeven. Je kan je wel voorstellen dat dat heel moeilijk was. Sorry dat ik er niks beter van heb kunnen maken! Ik denk niet dat wij samen waren gestopt, maar dat we op de een of de andere manier wel hadden doorgezet. Pfff… ik had dat zo graag samen met u gedaan! Ik mis u! Ik hoop dat je nu de rust hebt gevonden die je zocht! Volgende keer probeer ik opnieuw en ga ik voor een beter resultaat! Ik zal uwen “T_EK” goed verzorgen, verzorg jij je ook goed daarboven!

Grand Raid 25/07/2021