Camping Floreal

Heeeeey piepklein Detleffje,
Vorig jaar zijn we op negen oktober voor een van de laatste keren nog iets gaan doen. Je wilde er een weekendje tussenuit, en ik vond het erg leuk dat je dat met mij wilde doen.

Ons weekendje Ardennen was eigenlijk al eerder op het jaar gepland. Normaal gezien gingen we de Grand Raid combineren met een weekendje kamperen (en misschien ook een beetje drinken). Helaas hebben de overstromingen in de Ardennen toen stokken in onze wielen gestoken… Bijna alle campings daar in de buurt waren volledig weggespoeld. De ravage was enorm. Gelukkig is de Grand Raid wel kunnen doorgaan. Maar we zijn toen ’s morgens heel vroeg moeten oprijden en ’s avonds pompaf moeten terugrijden. Een camping in de buurt had op dat moment wel aangenaam geweest.
Toen je zei dat je er een weekendje tussenuit wilde, hadden we al snel beslist dat we het weekendje dat ze eerder door onze neus hadden geboord nu gingen inhalen. Na wat opzoekwerk en telefoontjes hadden we beslist om naar Houffalize te gaan. Dat was vooral uit praktische overwegingen: de meeste campings daar in de buurt waren nog volledig omzeep en in La Roche hadden we een Floreal gevonden waar we wel terecht konden. Aangezien we tijdens de Grand Raid in La Roche hadden gefietst, gingen we nu een dorpje verder: naar Houffalize.
Ik had bij de Floreal een romantisch tentje gevonden waar we een gezellig weekend in konden doorbrengen. Ik geloof zelfs dat de populaire term tegenwoordig: “glamping” is.

Haaa de Coco Sweet Tent… Op basis van de naam zou je denken dat het een homo sauna was, maar het was ons tentje voor een weekend. Hoe dichter het weekend in de buurt kwam, hoe meer we er naar uitkeken. Er werden zelfs creatieve kunstwerkjes gemaakt om ons enthousiasme te kanaliseren.

Je bent me toen vrijdag komen oppikken met de bangbus. We zijn nog even langs ons moeder gereden om ecocheques op te pikken en dan richting Ardennen.
We hebben toen wel overal file gehad. Normaal is dat anderhalf uur rijden en ik denk dat wij er minstens 2,5 uur over hebben gedaan. Uiteraard moest ik onderweg gaan pissen en jij vond het geweldig grappig om te stoppen in het midden van een straat en te zeggen:
“Ja gaat daar e”
-“Detleff, dat is de gevel van een huis.”
“Ja moete gaan of moete ni gaan?”
Uiteindelijk ben je dan toch ergens op een parking gestopt. Ik dacht dat ik daar rustig kon pissen, maar dat was zonder Detleff Ceulemans gerekend. Je vond het namelijk nodig om de bangbus vlak naast mij in achteruit te zetten, waardoor dat achteruitrij signaal begon te piepen en iedereen op de parking naar mij stond te kijken. Hemels.
Na een bewogen rit zijn we aangekomen en hebben we daar nog snel iets gegeten en gedronken.
Zaterdag zijn we dan gaan fietsen. We hadden weer heel veel geluk met het weer! Het was echt een prachtige dag. We hebben eerst een toer van 40km gedaan en daarna hebben we een poging gedaan om het parcours te rijden waar het Belgisch kampioenschap twee weken eerder had plaatsgevonden.
De toer was leuk. Mooie uitzichten, mooie natuur. Het was wel veel klimmen om dan uiteindelijk vrij stomme afdalingen te doen langs grindpaden. Daarna dat parcours van het BK… AMAI WA WAS DA?! De pro’s doen zo een rondje op 15 minuten. Wij hebben er een uur over gedaan… En we hebben alle klimmetjes moeten afstappen omdat ze zo steil waren dat we niet boven geraakten. Op tv ziet dat er allemaal wel cava uit, maar als je er dan effectief staat is het toch nog iets anders.

Na onze rit zijn we in Houffalize zelf nog iets gaan drinken en daarna terug naar de camping. Ik had wegwerp BBQ’s meegenomen. Die waren net goed genoeg om ons stukje vlees op klaar te maken. Echt topkwaliteit was dat niet. Maar het was wel gezellig!

We hebben het die avond redelijk rustig gehouden. Je wilde zondag graag op tijd vertrekken zodat je nog naar de korfbal van de kinderen kon gaan kijken. En ik moest in de namiddag nog de 10 miles gaan lopen in ’t stad.

Ik denk nog vaak terug aan dat weekend, omdat ik er gemengde gevoelens aan overhou. Enerzijds was het leuk en gezellig, maar anderzijds zag ik daar voor het eerst hoe moeilijk je het had met wat er gaande was in je leven.
Ik heb je altijd gekend als een verstandige gast met een grote mond. Zelfzeker, goedlachs, sterk… Maar tijdens ons weekend was je slechts een schim van “den Detleff” die ik kende. Je was op van de zenuwen. Je sliep al lang slecht en dat knaagde duidelijk aan je. Je zat constant gespannen en onzeker je telefoon te checken, tijdens het fietsen stapte je af als het bergop ging omdat je hoofd er niet naar stond. Ook bergaf durfde je niet voluit gaan en stapte je af waar we normaal zonder verpinken naar beneden zouden vlammen. Ik merkte dat je het moeilijk had. Hoe graag ik ook wilde, ik had geen oplossingen of grote inzichten voor de problemen waar je mee zat. Meer dan een begripvol, luisterend oor kon ik niet bieden. Achteraf kan ik alleen maar hopen dat je tijdens ons weekend je gedachten even hebt kunnen verzetten en hebt kunnen genieten van wat we zo graag samen deden: de clown uithangen op ne velo. Ik ben alleszins heel blij dat we dat weekend nog samen hebben gedaan. En onze herinneringen zal ik blijven koesteren.

Dit jaar heb ik opnieuw geboekt bij Floreal in dat weekend. Ik weet niet goed waarom, maar ik had het gevoel dat ik dat moest doen. Als de Ciers kan gaat hij ook mee. Hij heeft een paar weken terug zijn duim geblesseerd tijdens het lopen. Ja, tijdens het lopen. En nu mag hij drie maanden niks doen van MTB of kitesurfen… Wel een beetje sneu! Maar als het in zijn agenda past en hij kan tegen dan terug een beetje deftig op een fiets zitten gaan we samen.
Ik zal uitgebreid verslag uitbrengen van hoe dat weekend is geweest.

Soigneer u nog e makker!